نوشته شده توسط : alavijeh2011

دیشب، جایی می‌خواندم: انسان‌های بزرگ از ایده‌ها سخن می‌گویند؛

انسان‌های معمولی از رویدادها

و انسان‌های حقیر از دیگران.

یاد استادی افتادم که با لبخند، زیباترین و پرمغزترین حرف‌ها را تحویلمان می‌داد: «ببینید بیشتر، از چه حرف می‌زنید؛ همان بُعد وجودیتان بیشتر رشد کرده است».

نمی‌دانم اتفاقی بود یا حکمتی در آن نهفته که من پس از این‌همه سال، استاد را با آن جملات باشکوهش به خاطر بیاورم و دقایقی را به افکار روزانه و گفتگوهای غالبم بیندیشم.

به جمع دوستان و همکاران فکر کردم که صحبت غالبم چیست و احساس من در مورد آن مباحث چگونه است.

دیدم آن استاد عزیز بیراهه نگفته بود.

گاهی من هم انسانی معمولی می‌شوم؛ آن‌قدر معمولی که انگار نزدیک می‌شوم به کوچک بودن یا کوچک شدن.

 خیلی وقت‌ها دلم می‌خواهد ایده بسازم و با دیگران از ایده‌هایم سخن بگویم؛ اما نمی‌دانم من ایده‌پرداز خوبی نیستم یا دیگران به معمولی بودن عادت کرده‌اند که گوشی برای شنیدن ایده‌ها و زبانی برای بیان آن‌ها نمی‌یابم.

یادمان باشد برای بزرگ بودن، باید بزرگ اندیشید و از بزرگی‌ها سخن گفت.

شما در کدام دسته می‌گنجید؟




:: بازدید از این مطلب : 495
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 05 خرداد 1391 | نظرات (0)
مطالب مرتبط با این پست
لیست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید


ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید