نوشته شده توسط : alavijeh2011



دستنوشته های یک حسین تنها...

این خانه کوچک، این سنگر، این گودی در دل زمین،
این گونی‌های برهم تکیه داده شده
پر از حرف است، فریاد است، غوغاست.
صدای پر محبت اصغر و حرف زدن آرام رضا، خوش زبانی منصور...
بغض گلویم را گرفته، قطرات اشکم هدیه‌تان باد.
تنهایی عمیق‌ترین لحظات زندگی یک انسان است.
خدایا این خانه کوچک را بر من مبارک گردان.
در این چند روز با خاک انس گرفتم، بوی خاک گرفته‌ام رنگ خاک گرفته‌ام.
حال می‌فهمم که چرا پیامبر(ص) علی بن ابیطالب را ابوتراب نامید.
حال می‌فهمم که علی بن ابیطالب که می‌فرماید :
سجده‌های نماز، حرکت اول خم شدن به روی مهر این معنا را می‌دهد که خاک بوده‌ایم....




:: بازدید از این مطلب : 379
|
امتیاز مطلب : 18
|
تعداد امتیازدهندگان : 5
|
مجموع امتیاز : 5
تاریخ انتشار : چهارشنبه 10 خرداد 1391 | نظرات (0)
مطالب مرتبط با این پست
لیست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید


ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید