عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار کاربران
کاربران آنلاین
آمار بازدید
این شعر شاید به نظرتون طولانی بیاد ولی قشنگه ...با تشر از خانم بلندی عزیزم..
دخترم با تو سخن می گویمگوش کن با تو سخن می گویم...زندگی در نگهم گلزاریستو تو با قامت چون نیلوفر،شاخه ی پُرگل این گلزاری.من در اندام تو یک خرمن گل می بینم.گل گیسو، گل لب ها ، گل لبخند شباب.من به چشم های تو گل های فراوان دیدم.گل عفت، گل صد رنگ امیدگل فردای بزرگگل فردای سپید.می خرامی و تو را می نگرم.چشم تو آیینه ی روشن دنیای من است.تو همان خُرد نهالی که چنین بالیدی...
RSS
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید