می بینی جان ِ دلـم ؟
تـو که نبـاشی
یک شب ، هزار شب می شـود
و دلتنگی حجمـی پیـدا می کنـد
به وسعت ِ یک آغوش ِ خالی ...
من بـارـها نوشتـه بـودم
آخر ِ قصـه ی ِ ما را هیچ خـدایی
خوب ، نخواهد نوشت
و تــو !
فقط شـدی مخاطب ِ خاص !
بی آنکـه به روی ِ خودت
بیــاوری ، حتی .
حالا من می خنـدم
بـه همـه ی ِ بغض هایی
که بی دلیل یا با دلیلش فرقی نـدارد
گلـویم را ...
آخ گلــویم را می فشــارد
:: بازدید از این مطلب : 367
|
امتیاز مطلب : 7
|
تعداد امتیازدهندگان : 2
|
مجموع امتیاز : 2