نوشته شده توسط : alavijeh2011


غزلی از حافظ....


آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوست            چشم می گون لب خندان دل خرم با اوست


گرچه شیرین دهنان پادشهانند ولی                   او سلیمان زمان است که خاتم با اوست


روی خوب است و کمال هنر و دامن پاک              لاجرم همت پاکان دو عالم با اوست


خال مشکین که بدان عارض گندمگون است        سر آن دانه که شد رهزن آدم با اوست




:: بازدید از این مطلب : 556
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج‌شنبه 29 تیر 1391 | نظرات (0)
مطالب مرتبط با این پست
لیست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید


ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید