نوشته شده توسط : alavijeh2011
              

بخشندگی را باید از آن کودکی آموخت که هر چقدر دلگیر باشد و

 هر چقدر هم کینه به دل داشته باشد می بخشد،

 بی آنکه در چهره اش نه اثری از خشم دیده شود و نه کینه.

نه کلامی و نه ملامتی، نه سرزنشی و نه زخم زبانی.

هر بار که آشتی می کند ما را به کشتی خود می برد و لبخندش
 
 زندگی را معنا می بخشد.
 
کودکان جسم کوچکی دارند ولی دل هایشان خیلی بزرگ است.
 
مثل بزرگترها نیستند، انگار گذشت سال ها ما را بی گذشت
 
می کند، بی رحمی را فرا می گیریم و خطاهای دیگران، هرچند
 
کوچک باشد تا مدتها بر ذهنمان می ماند و در پس شکست هایمان
 
همیشه انتقام نهفته است تا آسوده شویم.

کاش بدانیم:
 
فقط یک بار شانس زیستن داریم.
 
پس عشق را همراه همیشگی زندگیمان کنیم تا دیر نشده است.
 



:: بازدید از این مطلب : 447
|
امتیاز مطلب : 2
|
تعداد امتیازدهندگان : 1
|
مجموع امتیاز : 1
تاریخ انتشار : سه‌شنبه 02 خرداد 1391 | نظرات (0)
مطالب مرتبط با این پست
لیست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید


ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید