نوشته شده توسط : alavijeh2011

به یاد داری که آن روز در اوج بودم

میان چشم یاران چون موج بودم

به یاد داری که در ایام چون کوه

بلند بالا و راسخ در یاد بودم

ولی اینک مثال پیچکی نرم

برای ماندنم بس تکیه دادم

کلاغان دقل بر روی بالم

نشان در قلب من چون تیر دادند

زنند در قلب من چون تیر و پیکان

که سر در راه آبادی دادم

نگر بر چرخ گردون ای فلانی

درست است چونکه از  زین افتادم

ولی این را بدان از اصل نماندم

دگر روز آید من باز آیم




:: بازدید از این مطلب : 503
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهارشنبه 27 اردیبهشت 1391 | نظرات (0)
مطالب مرتبط با این پست
لیست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید


ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید