نوشته شده توسط : alavijeh2011

به یاد داری که آن روز در اوج بودم

میان چشم یاران چون موج بودم

به یاد داری که در ایام چون کوه

بلند بالا و راسخ در یاد بودم

ولی اینک مثال پیچکی نرم

برای ماندنم بس تکیه دادم

کلاغان دقل بر روی بالم

نشان در قلب من چون تیر دادند

زنند در قلب من چون تیر و پیکان

که سر در راه آبادی دادم

نگر بر چرخ گردون ای فلانی

درست است چونکه از  زین افتادم

ولی این را بدان از اصل نماندم

دگر روز آید من باز آیم




:: بازدید از این مطلب : 491
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهارشنبه 27 اردیبهشت 1391 | نظرات (0)
مطالب مرتبط با این پست
لیست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید


💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران